Posted: January 11th, 2009 | Author: katt | Filed under: Architecture, Designer, Nature | Tags: crystals, mining | No Comments »

I wonder … when Punch magazine nicknamed The Crystal Palace for the building which was to hold The Great Exhibition in 1851, did they or anyone else for that matter imagine that 1000 feet (300 metres) under the surface of the earth lay this magnificent world? It was discovered in the year 2000 by two brothers that were drilling in Mexico. The cave is literally full of crystals with some measuring more than 30 feet (9 metres) long and are possibly about 600,000 years old. For all this time, these crystals have been slowly growing in a perfect environment of water, heat and humidity to produce selenite structures of astounding size and proportion. The cave was entirely full of water but around 1985 miners unknowingly drainned it revealing the amazing crystals. No longer immersed in water, the crystals stopped growing. The current environment is hot and sticky, 44° degrees Celcius and between 90 and 100 percent humidity due to the fact that the cave “lies above an intrusion of magma about a mile below the surface”. This environment is quite unsuitable for the human condition and as such, visitors to the cave have to don a suit of ice packs and wear masks to assist in breathing. Without gravity …. how would you know which way is up and which is down .. or would it really matter. What a breathtaking sight! You can read the full article on the National Geographic site where you will also find all of the pictures and the video from the cave.
Aναρωτιέμαι … όταν το περιδικό Παντς έβγαλε το υποκοριστικό Το Κρυστάλλινο Παλάτι για το κτήριο που θα φιλοξενούσε τη Μεγάλη Έκθεση του 1851, μήπως κανένας από αυτούς ή οποιοσδήποτε άλλος για αυτό το λόγο φαντάστηκαν πως 1000 πόδια, 300 μέτρα, κάτω από την επιφάνεια της γης θα απλωνόταν αυτός ο μεγαλοπρεπής κόσμος; Ανακαλύφθηκε το 2000 από δύο αδέρφια που έκαναν γεώτρηση στο Μεξικό. Το σπήλαιο είναι κυριολεκτικά γεμάτο κρύσταλλους με μερικούς πάνω από 30 πόδια, 9 μέτρα, μήκος και πιθανότατα ηλικίας 600.000 ετών. Για όλο αυτό τον καιρό, αυτοί οι κρύσταλλοι μεγαλώναν σε ένα τέλειο περιβάλλον νερού, ζέστης και υγρασίας για να παράγουν κατασκευάσματα σεληνητίου εκπληκτικού μεγέθους και αναλογιών. Το σπήλαιο ήταν εντελώς γεμάτο αλλά αλλά εργάτες ορυχείου μη ξέροντας προκάλεσαν την αποστράγγισή του αποκαλύπτωντας τους καταπληκτηκούς κρυστάλλους. Μην όντας βυθισμένοι σε νερό, οι κρύσταλλοι σταμάτησαν να μεγαλλώνουν. Το τρέχον περιβάλλον είναι ζεστό και γλοιώδη, 44° βαθμοί Κελσίου και μεταξύ 90 και 100 τοις εκατό υγρασία λόγω του γεγονότος πως το σπήλαιο “βρίσκεται πάνω από έγκλεισμα μάγματος σχεδόν ένα μίλι κάτω από την επιφάνεια”. Αυτό το περιβάλλον είναι αρκετά ακατάλληλο για την ανθρώπινη κατάσταση κι έτσι, οι επισκέπτες στο σπήλαιο πρέπει να μοστράρουν με στολή ναρθηκών πάγου και να φορούν μάσκες να τους βοηθάνε να αναπνέουν. Χωρίς βαρύτητα … πως θα ήξερες που είναι το πάνω και που το κάτω … ή θα πείραζε μήπως πραγματικά. Θέα που σου παίρνει την ανάσα! Μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες άρθρο στην ιστοσελίδα της Νάσιοναλ Τζιογκράφικ όπου θα βρείτε όλες τις φωτογραφίες και το βίντεο από το σπήλαιο.
Posted: January 7th, 2009 | Author: katt | Filed under: Architecture, Furniture | Tags: Berlin, cardboard, lattice | No Comments »


“Structures/Facades” is a credenza, or sideboard, and the outcome of a collaboration between Tina Roeder and David Krings. The project drew inspiration from the architectural history of East and West Berlin, “rich in visions and utopias” says Tina’s site. There is very little information around about this prototype but Tina’s site also says that the material used for it were 1,5 mm grey cardboard and chrome plated steel for the legs. The abstract lattice effect created by the architectural forms, which is almost like a kaleidoscope of line, is very interesting, a real show stopper in the right interior. More pictures after the jump.
Το “Δομές/Προσόψεις” είναι ένας μπουφές, ή σερβάντα, και είναι το επακόλουθο της συνεργασίας μεταξύ της Τίνας Ρόεντερ και του Ντέιβιντ Κρίνγκς. Το έργο άντλησε έμπνευση από την αρχιτεκτονική ιστορία του Ανατολικού και Δυτικού Βερολίνου, “πλούσιο με οράματα και ουτοπίες” λέει η ιστοσελίδα της Τίνας. Υπάρχουν πολύ λίγες πληροφορίες για αυτό το πρότυπο αλλά η ιστοσελίδα της Τίνας ακόμα λέει πως το υλικό που χρησημοποιήθηκε ήταν γκρι χαρτόνι 1.5 χιλιοστών και επιχρωμιομένο ατσάλι για τα πόδια. Το αφηρημένο εφέ πλέγματος που δημιουργείται από τις αρχιτεκτονικές φόρμες, που είναι σχεδόν σαν καλειδοσκόπιο γραμμών, είναι πολύ ενδιαφέρον, στο κατάλληλο εσωτερικό χώρο θα είχε αφοπλιστικό αποτέλεσμα. Κι άλλες φωτογραφίες μετά το κλικ.
Read the rest of this entry »
Posted: December 27th, 2008 | Author: katt | Filed under: Architecture, Art | Tags: coin, dutch, euro, typography | No Comments »


Above are the concept drawings and an image of the coin in circulation designed by Stani Michiels. The parameters were set by the Dutch Ministry of Finance which established a competition amongst a select group of architectural firms and artists to design a 5 euro commemorative coin to the theme of “Netherlands and Architecture”. Stani won the competition with his coin and he posted his design process for the development of the coin on his blog.
For the front of the coin, he created a portrait of the Queen using text of different size and weight. The text itself is a list of important Dutch architects and I imagine the real problem in creating this list was how to order them, who goes first and who goes last. To resolve this problem, he decided to order the names not alphabetically or chronologically but instead he “used the internet as a seismograph and ordered the architects by the number of hits on the internet”. I guess to a degree this method reflects the architects cultural relevance at this point in time, by demand on information for each. Finally, to ensure that the image would be visible amoungst the text, the line width of each character changes.
For the back, he took a series of books on various Dutch architects and placed them along the rim of the coin as if on a bookshelf. They rise towards the centre of the coin evoking the skyline of a city of skyscrapers, seen from underneath. He has also managed to create a silhouette of the Netherlands by carefully placing the book heights where needed. Birds have been positioned in the sky suggesting the geographical locations of the capital of each province. And to top it all off, each bird is representative of the typical bird for that provence. Brilliant!
So having won the competition, 350,000 coins went into circulation in October and they are fantastic. For more picture of the process, head over to his site to take a look.
The coin is very well designed, incorporating architecture, history, knowledge, leadership, achievement, individual contribution to a field and location, all cleverly ordered in to the one design. A deserving honour indeed!
Πάνω είναι τα σχέδια και μία εικόνα για το νόμισμα σε κυκλοφορία σχεδιασμένο από τον Στάνι Μίτσιελς. Οι παράμετροι είχαν τεθεί από το Ολλανδικό Υπουργείο Οικονομίας που θέσπισε ένα διαγωνισμό μεταξύ μιας διαλεγμένης ομάδας αρχιτεκτονικών εταιριών και καλλιτεχνών να σχεδιάσουν ένα αναμνηστικό νόμισμα των 5 ευρώ στο θέμα “Ολλανδία και Αρχιτεκτονική”. Ο Στάνι κέρδισε το διαγωνισμό με το νόμισμά του και δημοσίευσε τη διδικασία του σχεδιασμού για την ανάπτυξη του νομίσματός του στο μπλογκ του.
Για την μπροστά όψη του νομίσματος, δημιούργησε μία πρωσοπογραφία της Βασσίλισας χρησημοποιώντας γράμματα διαφορετικού μεγέθους και πάχους. Το κείμενο είναι το ίδιο μία λίστα σημαντικών Ολλανδών αρχιτεκτόνων και φαντάζομαι το πραγματικό πρόβλημα με τη δημιουργία αυτής της λίστας ήταν το πώς να του ταξινομίσεις, ποιός πάει πρώτος και ποιός τελευταίος. Για να λυθεί αυτό το πρόβλημα, αποφάσισε να ταξινομίσει τα ονόματα όχι αλφαβητικά ή χρονολογικά αλλά “χρησημοποίησα το διαδίκτυο σα σεισμογράφο και ταξινόμισα τους αρχιτέκτονες με βάση το πόσο δημοφιλής ήταν σε αυτό”. Φαντάζομαι σε ένα βαθμό αυτή η μέθοδος αντικατοπτρίζει την πολιτιστική σχέση του αρχιτέκτονα τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Τελικά, για να επιβεβαιώσει πως η εικόνα θα ήταν ορατή μέσα στο κείμενο, το πάχος των γραμμών του κάθε γράματος αλλάζει,
Για την πίσω όψη, πήρε μία σειρά βιβλίων για διάφορους Ολλανδούς αρχιτέκτονες και τα τοποθέτησε γύρω από το περίγραμμα του νομίσματος σα να ήταν ράφι. Ανεβαίνουν προς το κέντρο του νομίσματος μοιάζοντας σα τη κορυφογραμμή μίας πόλης με ουρανοξύστες, όπως φαίνονται από χαμηλά. Καταφέρνει ακόμα να δημιουργήσει το περίγραμμα της Ολλανδίας προσεκτικά τοποθετόντας τα ύψη των βιβλίων όπου χρειάζονται. Πουλιά έχουν τοποθετηθεί στον ουρανό υπαινίσσοντας τη γεωγραφική θέση της πρωτεύουσας του κάθε νομού. Και για να το τελειώσει, το κάθε πουλί είναι το αντιπροσωπευτικό πουλί για τον κάθε νομό. Λαμπρά!
Οπότε έχοντα κερδίσει τον διαγωνισμό, 350.000 νομίσματα τέθηκαν σε κυκλοφορία τον Οκτώβρη και είναι φανταστικά. Για περισσότερες φωτογραφίες της διαδικασίας, πηγαίνετε στην ιστοσελίδα του να ρίξετε μια ματιά.
Αυτό το νόμισμα είναι πολύ καλά σχεδιασμένο, ενσωματόνοντας αρχιτεκτονική, ιστορία, γνώση, ηγεσία, κατόρθωμα, ατομική συνεισφορά σε τομέα και περιοχή, όλα έξυπνα ταξινομημένα σε ένα σχέδιο. Μία πραγματικά άξια τιμή!
via: design observer