Kako Uedo, paper cut by hand - Κέικο Ουέντο, χαρτί κομένο με το χέρι

Eros & Thanatos, 75 x 68 inches, 2008

Eros & Thanatos, detail

Kako Uedo makes incredibly detailed images from paper using only a knife. Her work is intricate and the paper finely worked to create a beautiful and fascinating view of nature. Her primary preoccupation is with organic beings from insects to reptiles to the human body. She states that she is interested in how these organic beings “are born out of nature but [are] constantly being influenced and modified by culture. And the line between culture and nature is always shifting depending on the time and where one is.”

The use of black and white is a good choice for this journey in that it expresses form in greatest contrast. Accentuating a visual, graphic contrast as well as a contrast of life and death in nature as in Eros & Thanatos. It is a pleasant surprise to find that some of these works are not flat and when viewed in person, they are three dimensional and layered. They come to life. Butterflies are feeding and bugs crawling, almost like a strange anomaly has occurred whereby all of these creatures have come together for a fleeting moment in time to express the idea of life and death.

H Κέικο Ουέντο φτιάχνει απίστευτα λεπτομερή εικόνες από χαρτί χρησιμοποιώντας μόνο ένα κοπίδι. Η δουλειά της είναι περίπλοκη και το χρτί λεπτά δουλεμένο να δημιουυργεί  μία όμορφη και συναρπαστική άποψη της φύσης. Η κυρίως ενασχόλησή της είναι με οργανικά όντα από έντομα μέχρι ερπετά μέχρι το ανθρώπινο σώμα. Δηλώνει πως ενδιφέρεται με το πως αυτά τα οργανικά όντα “γεννιούνται από τη φύση μα συνεχώς επηρεάζονται και μεταβάλονται από την κουλτούρα. Και η γραμμή μεταξύ της κουλτούρας και της φύσης πάντα μετατοπίζεται εξαρτώμενα από τον χρόνο και το που είναι κανείς.”

Η χρήση του μαύρου και λευκού είναι καλή επιλογή για αυτό το ταξίδι μιας και αποδίδει μορφή με την μεγαλύτερη αντίθεση. Τονίζοντας μία οπτική, γραφική αντίθεση καθώς και την αντίθεση μεταξύ ζωής και θανάτου στη φύση όπως στο έργο της “Έρως & Θάνατος”. Είναι μία ευχάριστη έκλπηξη να βρεις πως μερικά από τα έργα της δεν είναι επίπεδα όταν τα κοιτάς αυτοπροσώπως, είναι τρισδιάστατα και με επίπεδα. Ζωντανεύουν. Οι πεταλούδες τρώνε και τα ζουζούνια έρπονται, σχεδόν σαν μία περίεργη ανωμαλία έχει συμβεί όπου όλα αυτά τα πλάσματα έχουν μαζευτεί για μία φευγαλαία στιγμή στο χρόνο για να εκφράσουν την ιδέα της ζωής και του θανάτου.

via: kiasma

Jean Shin’s TEXTile - 22720 key textile - 22720 πλήκτρα υφάσματος

Jean Shin in collaboration with The Fabric Workshop and Museum in Philadelphia in 2006 made and installed TEXTile. An installation made from 22,528 recycled computer keycaps and 192 custom-made keycaps, fabric, a custom built working keyboard with interactive software, a video projection and to top it all off, a few good chunks of aluminium.

The computer keyboard keycaps are embedded into a length of cloth and have been layed out in order to create a transcript of the artists email correspondence with the manufacturers and fabricators involved in putting the work together.  At one end, there is a working keyboard that allows visitors to the exhibition to type a message which is displayed on the screen at the opposite end and “thereby continuing the virtual dialogue”. Her web site says that “the project speaks to the pervasiveness of email in our lives while commenting on the fact that, despite the modern technology of virtual communication, our written language is linked to the tactile sensation of moving our fingers over an outmoded typewriter system.”

I applaud the fact that the fabric is readable and that there has been great thought and labour put in to ensure that the keys tell a story and recreate the making of the installation. Pictorial storytelling has played a dominant role in textile history but the written word is rare, more specifically textiles decorated entirely in the written word are rare and this work speaks strongly to those of us who communicate everyday using a keyboard. I also appreciate her acknowledgement of the importance that the fabricators played in developing the work and that they too are part of the work itself and the story that it has to tell.

As a side note, likely to be one of the longest pictorial textiles in history is the Bayeux tapestry which I have been lucky to see. Although called a tapestry it is actually an embroidered cloth that measures 70 m long and documents the events of the Norman invasion of England in 1066 with embroidered annotations in Latin. I found a great little video on YouTube that shows an animated Bayeux tapestry to tell the story in English… fun and effective.

Η Τζιν Σιν με τη συνεργασία του Εγραστηρίου Υφασμάτων και το Μουσείο της Φιλαδέλφιας το 2006 έφτιαξε κι εγκατέστησε το TEXTile. Μία εγκατάσταση φτιαγμένη από 22.528 επανακυκλωμένα καπάκια πλήκτρων και 192 ειδικά κατασκευασμένα καπάκια πλήκτρων, ύφασμα, ένα ειδικά κατασκευασμένο λειτουργικό πληκτρολόγιο με διαδραστικό λογοσμικό, έναν προβολέα βίντεο και για να το τελειώσουν όλο, μερικά καλά κομάτια αλουμινίου.

Τα καπάκια από πληκτρολόγιο υπολογιστή είναι εμφυτευμένα σε ένα μήκος υφάσματος κι έχουν ταξιθετηθεί με τρόπο ώστε να δημιουργούν μία καταγραφή της αλληλογραφίας με τους κατασκευαστές που επμλέχθηκαν στην συνάθριση του έργου. Στο ένα άκρο, είναι ένα λειτουργικό πληκτρολόγιο που επιτρέπει στους επισκέπτες στην έκθεση να δακτυλογραφούν ένα μήνυμα το οποίο προβάλεται στη οθόνη στην αντίθετη άκρη και “δι’αυτού συνεχίζει τον εικονικό διάλογο”. Η ιστοσελίδα της λέει πως “το έργο μιλάει στην διάχυτη παρουσία της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας στις ζωές μας σχολιάζοντας το γεγονός πως, αντίθετα με τη μοντέρνα τεχνολογία των εικονικών επικοινωνιών, η γραπτή μας γλώσσα είναι συνδεδεμένη με την απτή αίσθηση της κίνησης των δακτύλων μας πάνω από ένα παλιομοδίτικο σύστημα γραφομηχανής”.

Επιδοκιμάζω το γεγονός πως το ύφασμα είναι αναγνώσιμο και πως πολλή σκέψη και εργασία έχει πέσει πάνω του να επιβεβαιωθεί πως τα πλήκτρα λένε μία ιστορία και αναδημιουργούν την κατασκευή της εγκατάστασης αυτής. Η εικονογραφημένη εξιστόρηση έχει παίξει δεσπόζων ρόλο στην ιστορία του υφάσματος μα ο γραπτός λόγος είναι σπάνιος, πιό συγκεκριμένα υφάσματα διακοσμημένα εντελώς με τον γραπτό λόγο είναι σπάνια κι αυτή η δουλειά είναι σπάνια και μιλά δυνατά σε αυτούς από εμάς που επικοινωνούν καθημερινά χρησημοποιώντας ένα πληκτρολόγιο. Ακόμα εκτιμώ την αναγνώρισή της σημασίας που οι κατασκευαστές παίξαν στην ανάπτυξη του έργου και πως αυτοί επίσης είναι τμήμα του ίδιου του έργου και της ιστορίας που έχει να πει.

Ως υποσημείωση, πιθανόν να είναι το μακρύτερο εικονογραφημένο ύφασμα στην ιστορία είναι η ταπισερί του Μπαγιού που είμαι τυχερή να έχω δει. Αν και αποκαλείται ταπισερί, στην πραγματικότητα είναι ένα κεντητό ύφασμα που έχει μήκος 70 μέτρα και καταγράφει τα γεγονότα της εισβολής της Αγγλίας από τους Νορμανδούς το 1066 με κεντημένα υπομνήματα στα Λατινικά. Βρήκα ένα έξοχο μικρό βίντεο στο YouTube που δείχνει μία κινούμενη ταπισερί του Μπαγιού να λέει την ιστορία στα Αγγλικά… έχει πλάκα και είναι αποτελεσματικό!

via: Le territoire des sens

Stani Michiels - Dutch commemorative coin - Ολλανδικό αναμνηστικό νόμισμα

Above are the concept drawings and an image of the coin in circulation designed by Stani Michiels. The parameters were set by the Dutch Ministry of Finance which established a competition amongst a select group of architectural firms and artists to design a 5 euro commemorative coin to the theme of “Netherlands and Architecture”. Stani won the competition with his coin and he posted his design process for the development of the coin on his blog.

For the front of the coin, he created a portrait of the Queen using text of different size and weight. The text itself is a list of important Dutch architects and I imagine the real problem in creating this list was how to order them, who goes first and who goes last. To resolve this problem, he decided to order the names not alphabetically or chronologically but instead he “used the internet as a seismograph and ordered the architects by the number of hits on the internet”. I guess to a degree this method reflects the architects cultural relevance at this point in time, by demand on information for each. Finally, to ensure that the image would be visible amoungst the text, the line width of each character changes.

For the back, he took a series of books on various Dutch architects and placed them along the rim of the coin as if on a bookshelf. They rise towards the centre of the coin evoking the skyline of a city of skyscrapers, seen from underneath. He has also managed to create a silhouette of the Netherlands by carefully placing the book heights where needed. Birds have been positioned in the sky suggesting the geographical locations of the capital of each province. And to top it all off, each bird is representative of the typical bird for that provence. Brilliant!

So having won the competition, 350,000 coins went into circulation in October and they are fantastic. For more picture of the process, head over to his site to take a look.

The coin is very well designed, incorporating architecture, history, knowledge, leadership, achievement, individual contribution to a field and location, all cleverly ordered in to the one design. A deserving honour indeed!

Πάνω είναι τα σχέδια και μία εικόνα για το νόμισμα σε κυκλοφορία σχεδιασμένο από τον Στάνι Μίτσιελς. Οι παράμετροι είχαν τεθεί από το Ολλανδικό Υπουργείο Οικονομίας που θέσπισε ένα διαγωνισμό μεταξύ μιας διαλεγμένης ομάδας αρχιτεκτονικών εταιριών και καλλιτεχνών να σχεδιάσουν ένα αναμνηστικό νόμισμα των 5 ευρώ στο θέμα “Ολλανδία και Αρχιτεκτονική”. Ο Στάνι κέρδισε το διαγωνισμό με το νόμισμά του και δημοσίευσε τη διδικασία του σχεδιασμού για την ανάπτυξη του νομίσματός του στο μπλογκ του.

Για την μπροστά όψη του νομίσματος, δημιούργησε μία πρωσοπογραφία της Βασσίλισας χρησημοποιώντας γράμματα διαφορετικού μεγέθους και πάχους. Το κείμενο είναι το ίδιο μία λίστα σημαντικών Ολλανδών αρχιτεκτόνων και φαντάζομαι το πραγματικό πρόβλημα με τη δημιουργία αυτής της λίστας ήταν το πώς να του ταξινομίσεις, ποιός πάει πρώτος και ποιός τελευταίος. Για να λυθεί αυτό το πρόβλημα, αποφάσισε να ταξινομίσει τα ονόματα όχι αλφαβητικά ή χρονολογικά αλλά “χρησημοποίησα το διαδίκτυο σα σεισμογράφο και ταξινόμισα τους αρχιτέκτονες με βάση το πόσο δημοφιλής ήταν σε αυτό”. Φαντάζομαι σε ένα βαθμό αυτή η μέθοδος αντικατοπτρίζει την πολιτιστική σχέση του αρχιτέκτονα τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Τελικά, για να επιβεβαιώσει πως η εικόνα θα ήταν ορατή μέσα στο κείμενο, το πάχος των γραμμών του κάθε γράματος αλλάζει,

Για την πίσω όψη, πήρε μία σειρά βιβλίων για διάφορους Ολλανδούς αρχιτέκτονες και τα τοποθέτησε γύρω από το περίγραμμα του νομίσματος σα να ήταν ράφι. Ανεβαίνουν προς το κέντρο του νομίσματος μοιάζοντας σα τη κορυφογραμμή μίας πόλης με ουρανοξύστες, όπως φαίνονται από χαμηλά. Καταφέρνει ακόμα να δημιουργήσει το περίγραμμα της Ολλανδίας προσεκτικά τοποθετόντας τα ύψη των βιβλίων όπου χρειάζονται. Πουλιά έχουν τοποθετηθεί στον ουρανό υπαινίσσοντας τη γεωγραφική θέση της πρωτεύουσας του κάθε νομού. Και για να το τελειώσει, το κάθε πουλί είναι το αντιπροσωπευτικό πουλί για τον κάθε νομό. Λαμπρά!

Οπότε έχοντα κερδίσει τον διαγωνισμό, 350.000 νομίσματα τέθηκαν σε κυκλοφορία τον Οκτώβρη και είναι φανταστικά. Για περισσότερες φωτογραφίες της διαδικασίας, πηγαίνετε στην ιστοσελίδα του να ρίξετε μια ματιά.

Αυτό το νόμισμα είναι πολύ καλά σχεδιασμένο, ενσωματόνοντας αρχιτεκτονική, ιστορία, γνώση, ηγεσία, κατόρθωμα, ατομική συνεισφορά σε τομέα και περιοχή, όλα έξυπνα ταξινομημένα σε ένα σχέδιο. Μία πραγματικά άξια τιμή!

via: design observer

Sachiko Kodama - ferrofluid sculptures - γλυπτά από υδροσίδηρο

Sachiko Kodama. Scientist and artist. Sachiko lives in Tokyo and works at the University of Εlectro-Communications. The work above is titled ‘Morpho Tower’ and it is created using ferrofluid and electromagnets. The base of the work is a granite housing that contains an electromagnet and the fluid climbs a Teflon coated steel spike. There are no moving parts in this living sculpture and there is no sound but that created by the moving liquid. Two wires connect the electromagnet to the power device and the ferrofluid is controlled by supplying different amounts of current to the electromagnet. It is a beautiful creation and one that I would very much like to see in person. I imagine that it is extremely calming and tranquil. A lovely use of materials! Video interview after the jump.

Σασίκο Κοντάμα. Επιστήμονας και καλλιτέχνης. Η Σασίκο ζει στο Τόκυο και δουλεύει στο Πανεπιστήμιο Ηλεκτρο-Επικοινωνιών. Η δουλειά της στις άνω φωτογραφίες έχει τίτλο “Morpho Tower” κι έχει δημιουργηθεί χρησημοποιώντας υδροσίδηρο και ηλεκτρομαγνήτες. Η βάση του έργου είναι περίβλημα γρανίτη που περιέχει έναν ηλεκτρομαγνήτη και το υγρό ανεβαίνει σε μία ράβδο επιχρισμένη με Τεφλόν. Δεν υπάρχουν κινούμενα εξαρτήματα σε αυτό το ζωντανό γλυπτό ούτε και ήχος παρά μόνο αυτός που δημιουργεί η ροή του υγρού. Δύο καλώδια ενώνουν τον ηλεκτρομαγνήτη με το ρεύμα και ο υδροσίδηρος ελέγχεται με την παροχή διαφορετικών ποσοτήτων ρεύματος στον ηλεκτρομαγνήτη. Είναι μία πανέμορφη δημιουργία και μία που θα ήθελα να δω από κοντά. Φαντάζομαι να είναι άκρως γαληνευτικό και ήρεμο. Θαυμάσια χρήση υλικών! Βίντεο συνέντευξης μετά το κλικ.

Read the rest of this entry »