Shoal chandelier by Scabetti - Πολυέλαιος Σολ από τη Σκαμπέττι

In September at the 100% Design exibition in London, Scabetti showed Shoal, a delicate fine bone china chandelier. We were lucky to see a number of these on display at the event and were taken by the simplistic yet extremely effective assemblage created by hundreds of fine bone china fish. They have taken advantage of the almost translucent nature of fine bone china which adds to this unique product by allowing light to gently pass through each fish at the same time as reflecting the light inwards towards the source. Each fish is hand strung from a supporting structure to ensure an accurate distribution and that a visual balance is achieved. They come in a number of standard sizes but it appears that custom sizes are popular ranging from tall thin schools to very large and wide. It is important to note that the fish are not small, each is 16 cm (6 inches) long which is a substantial amount of china. The fish are all imprinted with delicate details and they can be strung glazed or unglazed. I preferred the unglazed option of the two as the light appeared to fall and reflect more softly and the powdery finish was indeed more sophisticated. And as a pleasant surprise, as air moves around the structure, the heads and tails chime together creating a gentle sound. The final result is a clever and effective use of light and shape and an original and substantial interpretation of both a chime and a chandelier.

Note: I apologise for the quality of the first image above, it was scanned from their product card that I collected from their booth 100% Design. To see more pictures click the read more link.

Το Σεπτέμβρη στην έκθεση 100% Ντιζάιν στο Λονδίνο, η Σκαμπέττι παρουσίασε το Σολ, έναν λεπτεπίνεπτο πολυέλαιο από πορσελάνη. Ήμασταν τυχεροί να δούμε έναν αριθμό αυτών περουσιασμένων στην έκθεση και αποσβολωθήκαμε με την απλοϊκή αλλά εξαιρετικά αποτελεσματική συνάθροιση που δημιουργήθηκε με εκατοντάδες ψάρια από περσελάνη. Έχουν εκμεταλευτεί την σχεδόν ημιδιαφανή φύση της πορσελάνης που προσθέτει σε αυτό το μοναδικό προϊόν αφήνωντας το φώς να περάσει μέσα από το κάθε ψάρι ενώ ταυτόχρονα αντανακλα το φως προς στην πηγή του. Το κάθε ψάρι είναι κρεμασμένο με το χέρι από ένα σκελετό στήριξης να εξασφαλίσει μία ακριβή διανομή και την επίτευξη της οπτικής ισσοροπίας. Προσφέρονται σε έναν αριθμό προκανονισμένων μεγεθών αλλά φαίνεται πως ειδικά μεγέθη είναι δημοφιλή κυμαινόμενα από ψηλλά λεπτά κοπάδια μέχρι πολύ μεγάλα και πλατιά. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε πως τα ψάρια δεν είναι μικρά, το καθένα είναι 16 εκ. (6 ίντσες) μήκος το οποίο είναι μιά σημαντική ποσότητα πορσελάνης. Τα ψάρια είναι αποτυπωμένα με μικρές λεπτομέριες και μπορούν να κρεμαστούν επισμαλτωμένα ή πορώδη. Προτίμω την πορώδη επιλογή από τις δύο μιας και το φως δείχνει να πέφτει και να αντανακλάται με μαλακότερο τρόπο και το πορώδες τελείωμα ήταν πράγματι πιό φινετσάτο. Και ως ευχάριστη έκπληψη, όπως ο αέρας κινήται στη κατασκευή, τα κεφάλια και οι ουρές καμπανίζουν μεταξύ τους δημιουργώντας έναν απαλό ήχο. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μία έξυπνη κι αποτελεσματική χρήση φωτός και σχήματος και μία σημαντική ερμηνεία και του πολυελαίου αλλά και του μελωδού.

Σημείωση: Ζητάω συγνώμη για την ποιότητα της πρώτης εικόνας, σκαναρίστηκε από την καρτέλα για το προϊόν που περισύλλεξα από το περίπτερό τους στην έκθεση 100% Ντιζάιν. Περισότερες φωτογραφίες μετά το κλικ.

Read the rest of this entry »

Delft Flower Pyramid - Πυραμίδα Λουλουδιών Ντελφτ

Last year, as a response to the renovation of the Rijksmuseum in the Netherlands, ceramic manufacturers Royal Tichelaar Makkum proposed a project titled Pyramids of Makkum in which four prominent designers participated. The designers were asked to reinterpret a 17th century flower pyramid from a contemporary perspective. Although understanding the theory and motivation behind the resulting interpretations, I wasn’t at all taken by them, but I was struck by the original show-piece. It is a sensational display of Delft ceramics and dressed in flowers they are breathtaking. The original flower pyramids were made between 1690 and 1720. They can measure up to 1.6 metres tall and are made up of multiple loose dishes that are held in place in the centre with a wooden stick, not unlike the way the drums of the columns of the Parthenon were held together. Separate dishes allowed the flowers to have their own supply of water but were also designed this way for manufacturing convenience. Creating a mould for an object this large with such a complicated function was impossible at the time. 

The surface decoration is always elaborate and as with all Delftware, a great deal of skill goes into its making. Both the original flower pyramids and the designers’ interpretations were made with a ceramic technique called faience. You can read more about the process here. These works were heavily influenced by Oriental art and crafts which was extremely popular at the time and instrumental to the birth and development of Delftware.  

If you click on the read more link, you will see photos of the designers’ reinterpretations. I’d like to read your thoughts about them in the comments!

Πέρσι, ως αντίδραση στην ανακαίνιση του Ριξμουσέουμ στην Ολλανδία, οι κατασκευαστές κεραμεικών Ρόυαλ Τικλάρ Μάκουμ πρότειναν ένα έργο με τίτλο Πυραμίδες του Μακούμ στο οποίο συμμετείχαν 4 διαπρεπείς σχεδιαστές. Οι σχεδιαστές ρωτήθηκαν να επανερμηνεύσουν μία πυραμίδα λουλουδιών του 17ου αιώνα από μία σύγχρονη προοπτική. Αν και καταλαβαίνω τη θεωρία και το κίνητρο πίσω από τις επακόλουθες ερμηνείες, δεν με ενθουσιάσαν καθόλου, αλλά κεραυνοβολήθηκα από το αυθεντικό κομάτι της έκθεσης. Είναι ένα συνταρακτικό έκθεμα κεραμεικών Ντελφτ και ντυμένο με λουλούδια σου παίρνει την ανάσα. Οι αυθεντικές πυραμίδες φτιάχτηκαν μεταξύ του 1690 και 1720. Φτάνουν τα 1.6 μέτρα ύψος και είναι φτιαγμένες από πολλαπλά σκεύη που συγκρατούνται μεταξύ τους με μία ξύλινη ράβδο, όχι και πολύ διαφορετικά από τους σπονδύλους των κιόνων του Παρθενώνα. Πολλαπλά σκεύη επιτρέπυν τα λουλούδια να έχουν τη δική τους τροφοδοσία νερού αλλά ήταν κι έτσι σχεδιασμένα για διευκόλυνση στη κατασκευή. Η δημιουργία ενός τόσο μεγάλου καλουπιού ήταν αδύνατη εκείνη την εποχή.

Η διακόσμηση της επιφάνειας είναι πάντα περίτεχνη και όπως όλα τα είδη Ντελφτ, έχει φτιαχτεί με μεγάλη επιδεξιότητα. Και οι αυθεντικλες πυραμίδες λουλουδιών αλλά και οι επανερμηνείες των σχεδιαστών φτιάχτηκαν με μία τεχνική της κεραμεικής που ονομάζεται φαγέντσα. Μπορείς να διαβάσεις περισσότερα για την διαδικασία εδώ. Αυτά τα έργα ήταν βαρύτατα επηρεασμένα από Ανατολικές τέχνες οι οποίες ήταν εξαιρετικά δημοφιλή εκείνη την εποχή παίζοντας συντελεστικό ρόλο στην γέννηση κι ανάπτυξη των κεραμεικών Ντελφτ.  

Αν κλικάρετε το δεσμό, θα δείτε φωτογραφίες των επανερμηνειών των σχεδιαστών. Θα ήθελα να διαβάσω τις σκέψεις σας για αυτά στα σχόλια!

Read the rest of this entry »

Caroline Swift porcelain - πορσελάνη

Caroline Swift’s china is lovely. She has managed to create, by hand, a collection of products that take full advantage of bone china’s super fine, super strong and almost transluscent qualities. Her bowls and cups, above, are as if made from paper and appear so thin that you would be frightened handling them. However her web site insists that they are incredibly strong. Each piece bears the mark of the hand, each unique in its shape and form and they remain unglazed giving them an extra delicate and natural appearance.

Caroline advocates what she calls “slow design” which is not to mean that it takes a long time but “rather it is a philosophy about taking pleasure and pride in making things and passing that on”.

Oh, and when you have swooned over the delicacy and craftsmanship of each piece, take a look at the final image after the jump … that is the way she packages each purchase from her online store. Wrapped in felt, tied with string and fastened with a hand made porcelain rose. Just lovely! More pictures after the jump.

Before the recent holiday, Caroline had a cooking piece on design*sponge where you can see her bowls, cups and spoons being used.

Οι πορσελάνες της Κάρολαϊν Σουίφτ είναι αξιαγάπητες. Έχει καταφέρει να δημιουργήσει, με το χέρι, μία συλλογή προϊόντων που πλήρως εκμεταλεύονται την λεπτότητα, μεγάλη δύναμη και την σχεδόν διαφάνεια της πορσελάνης. Τα μπωλάκια και φλυτζάνια, άνω, είναι σα να έχουν φτιαχτεί από χαρτί και δείχνουν τόσο λεπτά που θα φοβόσουν να τα πιάσεις με τα χέρια σου. Ωστόσο η ιστοσελίδα της επιμένει πως είναι απίστευτα δυνατά. Κάθε κομάτι φέρει το σημάδι του χεριού, κάθε ένα μοναδικό στο σχήμα και τη μορφή και παραμένουν χωρίς σμάλτο δίνοντάς τους μία επιπλέον λεπτή και φυσική εμφάνιση.

Η Καρολάιν υπερασπίζεται τι ονόμάζει “αργός σχεδιασμός” που δε σημαίνει πως παίρνει πολύ καιρό αλλά “κάπως είναι μία φιλοσοφία το να λαμβάνεις ευχαρίστηση και υπερηφάνεια φτιάχνοντας πράγματα και να το μεταδίδεις”.

Α, κι όταν έχετε πλέον λιποθυμίσει με την λεπτότητα και την αριστοτεχνία του κάθε κοματιού, ρίξτε και μιά ματιά στην τελευταία εικόνα μετά το κλικ … αυτός είναι ο τρόπος που πακετάρει την κάθε αγορά από το ηλεκτρονικό της κατάστημα. Τυλιγμένη σε τσόχα, δεμένο με σπάγκο και ασφαλισμένο με ένα χειροποίητο ρόδο πορσελάνης. Απλά αξιαγάπητα! Περισσότερες φωτογραφίες μετά το κλικ.

Πριν τις πρόσφατες διακοπές, η Κάρολαϊν είχε κάποιες συνταγές στην ιστοσελίδα design*sponge όπου μπορείτε να δείτε τα μπωλάκιαμ φλυτζάνια και κουτάλια να χρησημοποιούνται.

Read the rest of this entry »

BRIEFC(eramic)ACE - Alexandros Stasinopoulos - βαλιτσάκι

BRIEFC(eramic)ACE is a concept for a hard-shell briefcase made from zirconium dioxide, which is an extremely strong, hardy and rarely used form of ceramic. It was created in an effort to challenge our traditional understanding of ceramic and use the material in a manner very much against the norm. Zirconium diοxide rates second to diamond on the hardness scale which means that it is impervious to scratches and abrasions οutperforming all generally applied plastics. The added bonus to using a material like this is that it is skin friendly and very different to what we are traditionally used to feeling and holding. Τhe designer Alexandros Stasinopoulos describes it as having a “unique sensuous tactility”. Leather is proposed for the handle and closures, counterbalancing the hardness of the ceramic and creates an extremely successful product proposal. The beauty of this baby is that it crosses many markets, I can see this against just about any look, from Italian boots to leather loafers to a really sleek pair of sneakers. I am sure that one could make it work with a bit of bling too. Either way, BREIFC(eramic)ACE is very good looking and has utilised a superb set of materials and finishes. Here’s hoping that it makes it to production! Ooh, the BREIFC(eramic)ACE has recently been awarded an IF concept award (2008)! Some more images after the  jump.

Η BRIEFC(eramic)ACE είναι μία ιδέα για ένα βαλιτσάκι με σκληρό περίβλημα φτιαγμένο από διοξείδιο ζιρκονίου, το οποίο υλικό είναι εξαιρετικά σκληρό, ανθεκτικό και είναι μια μορφή κεραμεικού που σπάνια χρησημοποιείται. Δημιουργήθηκε σε μία προσπάθεια πρόκλησης της πατροπαράδοτης κατανόησης που έχουμε για τα κεραμεικά και να χρησημοποιηθεί το υλικό με ένα τρόπο αντίθετα από τον συνηθισμένο. Το διοξείδιο του ζιρκονίου κατατάσεται δεύτερο μόνο μετά από το διαμάντι στη κλιμακα σκληρότητας που σημαίνει πως είναι άτρωτο σε γρατζουνιές και ξυσίματα από όλα τα πλαστικά που γενικά εφαρμόζονται. Το επιπρόσθετο μπόνους με τη χρήση ενός τέτοιου υλικού είναι το πόσο φιλικό είναι με το δέρμα και το πόσο διαφορετικό είνα σε σχέση με αυτά που είμαστε συνηθισμένοι να κρατάμε και να αγγίζουμε. Ο σχεδιαστής, Αλέξανδρος Στασινόπουλος το περιγράφει σα να έχει μια “μοναδική αίσθηση στο άγγιγμα”. Δέρμα έχει προταθεί για τη χειρολαβή και τα λουράκια, εξισσοροπόντας τη σκληρότητα του κεραμεικού και δημιουργόντας μία εξαιρετικά επιτυχημένη πρόταση προϊόντος. Η ομορφιά με αυτό το μωράκι, είναι πως συνυπάρχει σε πολλούς τομείς της αγοράς, μπορώ να το δώ με φόντο οποιοδήποτε λουκ, από Ιταλικές μπότες σε δερμάτινα μοκασίνια μέχρι και σε τρέντι αθλητικό. Είμαι σίγουρος πως θα μπορούσε κανείς να το κάνει να δουλέψει και με λίγο μπλιγκ. Σε κάθε περίπτωση, το βαλιτσάκι BREIFC(eramic)ACE είναι και πολύ όμορφο κι έχει χρησημοποιήσει ένα αξεπέραστο σύνολο υλικών και φινιρισμάτων. Με ελπίδα να τα καταφέρει να φτάσει στην παραγωγή! Α, στη  BREIFC(eramic)ACE πρόσφατα απονέμησαν ένα βραβείο IF concept award (2008)! Μερικές ακόμα εικόνες μετά το κλικ.

via: coolhunting

Read the rest of this entry »

David Krings - ceramic objects - κεραμεικά αντικείμενα

David Krings has produced a fantastic collection of objects from ceramic using special mould structures to create these elaborate and complicated forms. The silhouettes are new and fascinating, they have bold architectural lines but appear soft and tactile.

The vase in the image above, Columba, is available through Mossi as a limited edition of 100 pieces. There are more images are after the jump, take a slow look and savour, these pieces are truly unique.

O David Krings έχει δημιουργήσει μία φανταστική συλλογή από κεραμεικά αντικείμενα χρησημοποιώντας ειδικές κατασκευές καλουπιών για να πλάσει αυτές τις περίτεχνες και περίπλοκες φόρμες. Οι σιλουέτες είναι νέες και συναρπαστικές, έχουν τολμηρές αρχιτεκτονικές γραμμές μας δείχνουν να είναι απαλές στην αφή.

Το βάζο στην πιο πάνω εικόνα είναι διαθέσιμο από τη Mossi ως μέρος μίας περιορισμένης συλλογής 100 κοματιών. Υπάρχουν περισσότερες εικόνες μετά το κλικ, κοιτάξτε αργά και γευτείτε, αυτά τα κομάτια είναι πραγματικά μοναδικά.

Read the rest of this entry »

Die tea bag, die!

I will never condone the use of a tea bag but I do like Jonas Trampedach for trying to find a solution to those unsightly post-infused tea bags. It is called the Tea Bag Coffin and works very well for serving as well as temporarily discarding the bag, or shamefully hiding it away. What I am most encouraged by is liquid containment and this way in the winter months you get to nestle your mug in your hands without getting tea fanning run-off all over yourself. But is the hole deep enough? It certainly opens up conversation about this long time and generally unresolved problem.

Ποτέ μου δεν πρόκειται να ανεχτώ τη χρήση φακέλων τσαγιού αλλά μου αρέσει ο Jonas Trampedach που προσπάθησε να βρει μιά λύση για αυτά τα άσχημα μετα-στραγγισμένα φακελάκια. Λέγεται το Φέρετρο για Φακελάκια Τσαγιού και δουλεύει πολύ καλά για το σερβίρισμα μα και για την πρωσορινή απόριψη του φακελακίου ή για την επαίσχυντη απόκρυψή της. Τι με ενθαρύνει ιδιαίτερα, είναι η συγκράτηση υγρών του κι με αυτό το τρόπο τους χειμερινούς μήνες μπορείς να φωλιάζεις τη κούπα μέσα στα χέρια σου χωρίς το τσάι να στάζει παντού πάνω σου. Μα είναι η τρύπα αρκετά βαθειά? Οπωσδήποτε ανοίγει συζήτηση για αυτό το μακροχρόνιο και γενικά ανεπίλυτο πρόβλημα.

Via: Swissmiss

Carbon Copies - pencils made of human ashes

So, I’m not sure what to think of this but I know that it doesn’t feel right, but maybe because it is a direct response to death. Carbon Copies is a 240 pencil set made from the carbon of human remains. From the average human body, of ash that is, 240 pencils can be made giving you “a lifetime supply of pencils for those left behind”. “Each pencil is foil stamped with the name of the person. Only one pencil can be removed at a time, it is then sharpened back into the box causing the sharpenings to occupy the space of the used pencils. Over time the pencil box fills with sharpenings - a new ash, transforming it into an urn. The window acts as a timeline, showing you the amount of pencils left as time goes by.”

Hmm …. but neverless original!

Λοιπόν, δεν ξέρω τι να σκεφτώ για αυτό αλλά ξέρω πως κάτι δεν μου πάει, αλλά ίσως γιατί είναι μία άμεση αντίδραση στο θάνατο. Το Carbon Copies είναι ένα σετ 240 μολυβιών κατασκευασμένα από τον άνθρακα ανθρωπίνων λείψανων. Από το μέσο ανθρώπινο σώμα, τη τέφρα του δηλαδή, μπορούν να κατασκευαστούν 240 μολύβια δίνοντάς σου “μιάς ζωής προμήθεια μολυβιών για αυτούς που μείναν πίσω”. “Κάθε μολύβι είναι σταμπαρισμένο σε μεταλικά γράμματα το όνομα του ατόμου. Μόνο ένα μολύβι μπορεί να αφαιρεθεί ανά πάσα στιγμή, το ξύνεις στο κουτί και τα ξύσματα μένουν κι αυτά μέσα στο κουτί λαμβάνοντας τον χώρο των χρησημοποιημένων μολυβιών. Με το πέρασμα του χρόνου το κουτί των μολυβιών γεμίζει με ξύσματα - μία νέα στάχτη, μεταμορφώνοντάς το σε τεφροδόχο. Η σχισμή παίζει το ρόλο της χρονογραμμής, δείχνοντάς σου τον αριθμό των μολυβιών που μένουν όπως περνάει ο καιρός.”

Χμμμ … παρ’όλα αυτά πρωτότυπο!

Read the rest of this entry »

Pierced bowl - Panier percé

Ahh, I really like this product! Its lovely! So its a ceramic bowl with holes poked through and when you purchase it, it comes with a needle, a selection of thread colours and instructions for decorating. I love the user interaction that it encourages, that it requires. Its not a particularly intriguing object without the embroidery and without the owner/buyer doing the embroidery, its not a complete object. I am intrigued however, do people that have purchased the Panier Percé stitch it in the way the designer’s intended, following the instructions that come with it or do they take on complete artistic freedom? Or is that in fact the way the designers intended?  It comes with other thread colours too, check it out!

Αααχ, πολύ μου αρέσει αυτό το προϊόν! Είναι αξιαγάπητο! Είναι λοιπόν ένα κεραμικό μπωλ με τρύπες περασμένες κι όταν το αγοράζεις, έρχεται με μια βελόνα, μια ποικιλία χρωματιστών κλωστών κι οδηγίες για διακόσμηση. Πολύ μου αρέσει η διδραστικότητα με το χρήστη που ενθαρύνει, αλλα και απαιτεί. Δεν είναι ιδίαιτερα ενδιαφέρον χωρίς το κέντημα και χωρίς τον ιδιοκτήτη/αγοραστή να το κεντήσει, δεν είναι ενα τελειωμένο αντικείμενο. Είμαι περίεργη πάντως, αυτοί που αγοράζουν το Panier Percé το κεντάνε με το τρόπο οι σχεδιαστές σκόπευαν, ακολουθώντας τις οδηγίες που το συνοδεύουν ή αναλαμβάνουν πλήρη καλλιτεχνική ελευθερία? Ή μήπως κι αυτό ήταν η πρόθεση των σχεδιαστών του; Έρχεται και με άλλα χρώματα κλωστών, τσέκαρε!

Apostolos Porsanidis - A shark in my soup

Poking around the designers list at Industreal, trying to spot if on the off chance a Greek would be listed and low and behold … Apostolos Porsanidis, who has designed ‘a shark in my soup’. Thank heavens for the walls! Being from Australia where the oceans are vast, deep and full of big sharks, this makes my spine tingle, but its wonderful. A good sense of humour, a great sense of fantasy, a nice sense of material … we are looking forward to some more.

Even Damien Hirst has a prototype parked on his desk at Desk Job on Wallpaper!

Έχωνα τη μύτη μου στη λίστα σχεδιαστών της Industreal, προσπαθώντας να δω αν τυχαία θα είχε και κανέναν Έλληνα και να … Ο Απόστολος Πορσανίδης, ο οποίος σχεδίασε “ένας καρχαρίας στη σούπα μου”. Δόξα τω Θεώ για τον περιμετρικό τοίχο! Είμαι από την Αυστραλία όπου οι ωκεανοί είναι απέραντοι, βαθιοί και γεμάτοι μεγάλους καρχαρίες, αυτό μου φέρνει ρήγος, αλλά είναι έξοχο. Μία καλή αίσθηση χιούμορ, περίφημη αίσθηση φαντασίας, ωραία αίσθηση υλικών … ανυπομονούμε να δούμε κι άλλα.

Μέχρι κι ο Damien Hirst έχει ένα από τα πρωτότυπα στο γραφείο του στο DeskJob του Wallpaper!