Nature’s Chrystal Palace - Το Κρυστάλλινο Παλάτι της Φύσης

Posted: January 11th, 2009 | Author: katt | Filed under: Architecture, Designer, Nature | Tags: , | No Comments »

I wonder … when Punch magazine nicknamed The Crystal Palace for the building which was to hold The Great Exhibition in 1851, did they or anyone else for that matter imagine that 1000 feet (300 metres) under the surface of the earth lay this magnificent world? It was discovered in the year 2000 by two brothers that were drilling in Mexico. The cave is literally full of crystals with some measuring more than 30 feet (9 metres) long and are possibly about 600,000 years old. For all this time, these crystals have been slowly growing in a perfect environment of water, heat and humidity to produce selenite structures of astounding size and proportion. The cave was entirely full of water but around 1985 miners unknowingly drainned it revealing the amazing crystals. No longer immersed in water, the crystals stopped growing. The current environment is hot and sticky, 44° degrees Celcius and between 90 and 100 percent humidity due to the fact that the cave “lies above an intrusion of magma about a mile below the surface”. This environment is quite unsuitable for the human condition and as such, visitors to the cave have to don a suit of ice packs and wear masks to assist in breathing. Without gravity …. how would you know which way is up and which is down .. or would it really matter. What a breathtaking sight! You can read the full article on the National Geographic site where you will also find all of the pictures and the video from the cave.

Aναρωτιέμαι … όταν το περιδικό Παντς έβγαλε το υποκοριστικό Το Κρυστάλλινο Παλάτι για το κτήριο που θα φιλοξενούσε τη Μεγάλη Έκθεση του 1851, μήπως κανένας από αυτούς ή οποιοσδήποτε άλλος για αυτό το λόγο φαντάστηκαν πως 1000 πόδια, 300 μέτρα, κάτω από την επιφάνεια της γης θα απλωνόταν αυτός ο μεγαλοπρεπής κόσμος; Ανακαλύφθηκε το 2000 από δύο αδέρφια που έκαναν γεώτρηση στο Μεξικό. Το σπήλαιο είναι κυριολεκτικά γεμάτο κρύσταλλους με μερικούς πάνω από 30 πόδια, 9 μέτρα, μήκος και πιθανότατα ηλικίας 600.000 ετών. Για όλο αυτό τον καιρό, αυτοί οι κρύσταλλοι μεγαλώναν σε ένα τέλειο περιβάλλον νερού, ζέστης και υγρασίας για να παράγουν κατασκευάσματα σεληνητίου εκπληκτικού μεγέθους και αναλογιών. Το σπήλαιο ήταν εντελώς γεμάτο αλλά αλλά εργάτες ορυχείου μη ξέροντας προκάλεσαν την αποστράγγισή του αποκαλύπτωντας τους καταπληκτηκούς κρυστάλλους. Μην όντας βυθισμένοι σε νερό, οι κρύσταλλοι σταμάτησαν να μεγαλλώνουν. Το τρέχον περιβάλλον είναι ζεστό και γλοιώδη, 44° βαθμοί Κελσίου και μεταξύ 90 και 100 τοις εκατό υγρασία λόγω του γεγονότος πως το σπήλαιο “βρίσκεται πάνω από έγκλεισμα μάγματος σχεδόν ένα μίλι κάτω από την επιφάνεια”. Αυτό το περιβάλλον είναι αρκετά ακατάλληλο για την ανθρώπινη κατάσταση κι έτσι, οι επισκέπτες στο σπήλαιο πρέπει να μοστράρουν με στολή ναρθηκών πάγου και να φορούν μάσκες να τους βοηθάνε να αναπνέουν. Χωρίς βαρύτητα … πως θα ήξερες που είναι το πάνω και που το κάτω … ή θα πείραζε μήπως πραγματικά. Θέα που σου παίρνει την ανάσα! Μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες άρθρο στην ιστοσελίδα της  Νάσιοναλ Τζιογκράφικ όπου θα βρείτε όλες τις φωτογραφίες και το βίντεο από το σπήλαιο.


Sandra Buckland - hand crafted fashion - χειροποίητη μόδα

Posted: December 30th, 2008 | Author: katt | Filed under: Designer, Fashion, Handcrafted | Tags: | No Comments »

Sandra Buckland. I am not sure what they are feeding their designers in Sweden but they are on a roll. This work is brilliant and again, it concentrates on the integration of handcraft processes and traditional techniques. From her site: “The human body is always the starting point. I am really fascinated by all the ways you can highlight, distort and transform the natural silhouette of the body with clothes and accessories. I build my garments by hand from a couple of basic bricks which I multiply and attach to each other in different ways to discover the shape that I want. In that sense I approach fashion more like a sculptor than a tailor. Through my heavy wool collage knitting I have found the ultimate way to express myself. It is a freedom to be able to make your own fabric while working. For me it is the absolute challenge. All the levels of skills you have to pass before you can even think about starting to improvise. It is the real thing and everything that the modern fashion industry is not.”

She has done away with her preconceived notions of how a body should look and inspires us to think freely and without constraint. Her endeavour to create with her hands, to mould and sculpt her clothing is encouraging and heartening. You can feel her inspiration and improvisation as if it were alive. Wonderful!

Σάντρα Μπάκλαντ. Δε ξέρω τι ταίζουν τους σχεδιαστές τους στη Σουηδία αλλά έχουν πάρει φόρα. Αυτή η δουλειά είναι φανταστική και πάλι, συγκεντρώνεται στην ολοκλήρωση χειροτεχνικών μεθόδων και πατροπαράδοτων τεχνικών. Από την ιστοσελίδα της: “Το ανθρώπινο σώμα είναι πάντα το αρχικό σημείο. Με γοητεύουν πραγματικά όλοι οι τρόποι που μπορείς να φωτίσεις, παραμορφώσεις και μεταμορφώσεις τη φυσιολογική σιλουέτα του σώματος με ρούχα και αξεσουάρ. Κατασκευάζω τα ρούχα μου με το χέρι από κανά δύο βασικά τούβλα τα οποία πολλαπλασιάζω και κολλάω το ένα με το άλλο με διαφορετικούς τρόπους για να ανακαλύψω το σχήμα που θέλω. Με αυτή την έννοια προσεγγίζω τη μόδα περισσότερο σα γλύπτης παρά σα ράπτης. Μέσω του πλεκτού κολλάζ μου από παχύ μαλλί έχω βρει τον απόλυτο τρόπο να εκφράζομαι. Είναι μά ελευθερία να μπορείς να φτιάχνεις το δικό σου ύφασμα ενώ δουλεύεις. Για εμένα είναι η απόλυτη πρόκληση. Όλα τα επίπεδα δεξιοτεχνίας που πρέπει να περάσεις προτού καν μπορέσεις να σκέπτεσαι το αυτοσχεδιασμό. Είναι το πραγματικό και είναι όλα όσα η βιομηχανία μοντέρνας μόδας δεν είναι.”

Δεν είναι πλέον προϊδεασμένη με το πως πρέπει να δείχνει ένα σώμα και μας εμπνέει να σκεπτούμε ελεύθερα και χωρίς περιορισμό. Η επίπονη προσπάθειά της να δημιουργήσει με τα χέρια της, να διαπλάσει και να λαξέυσει τα ρούχα της είναι ενθαρυντική και εγκάρδια. Μπορείς να αισθανθείς την έμπνευσή της και τον αυτοσχεδιασμό της σα να είναι ζωντανά. Θαυμάσια!

via: Sportswear International Magazine


BRIEFC(eramic)ACE - Alexandros Stasinopoulos - βαλιτσάκι

Posted: December 21st, 2008 | Author: katt | Filed under: Ceramics, Designer, Industrial design | Tags: , | 3 Comments »

BRIEFC(eramic)ACE is a concept for a hard-shell briefcase made from zirconium dioxide, which is an extremely strong, hardy and rarely used form of ceramic. It was created in an effort to challenge our traditional understanding of ceramic and use the material in a manner very much against the norm. Zirconium diοxide rates second to diamond on the hardness scale which means that it is impervious to scratches and abrasions οutperforming all generally applied plastics. The added bonus to using a material like this is that it is skin friendly and very different to what we are traditionally used to feeling and holding. Τhe designer Alexandros Stasinopoulos describes it as having a “unique sensuous tactility”. Leather is proposed for the handle and closures, counterbalancing the hardness of the ceramic and creates an extremely successful product proposal. The beauty of this baby is that it crosses many markets, I can see this against just about any look, from Italian boots to leather loafers to a really sleek pair of sneakers. I am sure that one could make it work with a bit of bling too. Either way, BREIFC(eramic)ACE is very good looking and has utilised a superb set of materials and finishes. Here’s hoping that it makes it to production! Ooh, the BREIFC(eramic)ACE has recently been awarded an IF concept award (2008)! Some more images after the  jump.

Η BRIEFC(eramic)ACE είναι μία ιδέα για ένα βαλιτσάκι με σκληρό περίβλημα φτιαγμένο από διοξείδιο ζιρκονίου, το οποίο υλικό είναι εξαιρετικά σκληρό, ανθεκτικό και είναι μια μορφή κεραμεικού που σπάνια χρησημοποιείται. Δημιουργήθηκε σε μία προσπάθεια πρόκλησης της πατροπαράδοτης κατανόησης που έχουμε για τα κεραμεικά και να χρησημοποιηθεί το υλικό με ένα τρόπο αντίθετα από τον συνηθισμένο. Το διοξείδιο του ζιρκονίου κατατάσεται δεύτερο μόνο μετά από το διαμάντι στη κλιμακα σκληρότητας που σημαίνει πως είναι άτρωτο σε γρατζουνιές και ξυσίματα από όλα τα πλαστικά που γενικά εφαρμόζονται. Το επιπρόσθετο μπόνους με τη χρήση ενός τέτοιου υλικού είναι το πόσο φιλικό είναι με το δέρμα και το πόσο διαφορετικό είνα σε σχέση με αυτά που είμαστε συνηθισμένοι να κρατάμε και να αγγίζουμε. Ο σχεδιαστής, Αλέξανδρος Στασινόπουλος το περιγράφει σα να έχει μια “μοναδική αίσθηση στο άγγιγμα”. Δέρμα έχει προταθεί για τη χειρολαβή και τα λουράκια, εξισσοροπόντας τη σκληρότητα του κεραμεικού και δημιουργόντας μία εξαιρετικά επιτυχημένη πρόταση προϊόντος. Η ομορφιά με αυτό το μωράκι, είναι πως συνυπάρχει σε πολλούς τομείς της αγοράς, μπορώ να το δώ με φόντο οποιοδήποτε λουκ, από Ιταλικές μπότες σε δερμάτινα μοκασίνια μέχρι και σε τρέντι αθλητικό. Είμαι σίγουρος πως θα μπορούσε κανείς να το κάνει να δουλέψει και με λίγο μπλιγκ. Σε κάθε περίπτωση, το βαλιτσάκι BREIFC(eramic)ACE είναι και πολύ όμορφο κι έχει χρησημοποιήσει ένα αξεπέραστο σύνολο υλικών και φινιρισμάτων. Με ελπίδα να τα καταφέρει να φτάσει στην παραγωγή! Α, στη  BREIFC(eramic)ACE πρόσφατα απονέμησαν ένα βραβείο IF concept award (2008)! Μερικές ακόμα εικόνες μετά το κλικ.

via: coolhunting

Read the rest of this entry »


Apostolos Porsanidis - A shark in my soup

Posted: December 2nd, 2008 | Author: katt | Filed under: Ceramics, Designer | Tags: , , | No Comments »

Poking around the designers list at Industreal, trying to spot if on the off chance a Greek would be listed and low and behold … Apostolos Porsanidis, who has designed ‘a shark in my soup’. Thank heavens for the walls! Being from Australia where the oceans are vast, deep and full of big sharks, this makes my spine tingle, but its wonderful. A good sense of humour, a great sense of fantasy, a nice sense of material … we are looking forward to some more.

Even Damien Hirst has a prototype parked on his desk at Desk Job on Wallpaper!

Έχωνα τη μύτη μου στη λίστα σχεδιαστών της Industreal, προσπαθώντας να δω αν τυχαία θα είχε και κανέναν Έλληνα και να … Ο Απόστολος Πορσανίδης, ο οποίος σχεδίασε “ένας καρχαρίας στη σούπα μου”. Δόξα τω Θεώ για τον περιμετρικό τοίχο! Είμαι από την Αυστραλία όπου οι ωκεανοί είναι απέραντοι, βαθιοί και γεμάτοι μεγάλους καρχαρίες, αυτό μου φέρνει ρήγος, αλλά είναι έξοχο. Μία καλή αίσθηση χιούμορ, περίφημη αίσθηση φαντασίας, ωραία αίσθηση υλικών … ανυπομονούμε να δούμε κι άλλα.

Μέχρι κι ο Damien Hirst έχει ένα από τα πρωτότυπα στο γραφείο του στο DeskJob του Wallpaper!